Trikala Blogs » Carpediem Ioanna » Τα επιλεγμένα μπλογκ του νομού Τρικάλων με μια ματιά

Expand/Collapse

Carpediem Ioanna (27)

Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 27.12.2011
21:43
old me dead and gone! Still alive!!
» Carpediem Ioanna

this song is written for me - i know!!
it means for me!

I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead
and gone, dead and gone

Ever had one of dem days wish woulda stayed home
Run into a group of suckas who gettin' they hate on You walk by
They get wrong
You reply then things get blown
Way outta proportion
Way past discussion
Just you against them, pick one then rush 'em
Figure you'll get dropped, yeah that next
They don't wanna stop there now they bussin'
Now you gushin', ambulance rushin'
You to the hospital with a bad concussion
Plus ya hit 4 times
bullet hit ya spine
Paralyzed waist down now ya wheel chair bound
Nevermind that now you lucky to be alive
Just think it all started you fussin' with 3 guys
Now ya pride in the way, but ya pride is the way
You could mess around, get shot, die anyday
People die everyday
All over nonsense, dirty money, dice
game, stash box contents
Could this be 'cos of hip hop music?
Or did the ones with the good sense not use it?
Usually people don't know what to do
when their back against the wall so
they just start shootin'
For red or for blue or for blo I guess
From Bankhead or from your projects
No more stress, now I'm straight,
now I get it, now I take
Time to think, before I make mistakes
just for my family's sake
That part of me left yesterday
The heart of me is strong today
No regrets I'm blessed to say
The old me dead and gone away

I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead
and gone, dead and gone

I ain't never been scared, I lived through tragic
Situation coulda been dead lookin' back at it
Most of that stuff didn't even have to happen
But you don't think about it when
you out there trappin'
In apartments, hangin', smokin', and rappin'
Suckas start something, next thing ya know we at it
Get locked up then didn't even get mad
Now thinking back then what a life I had
Most of that stuff, look back, just laugh
Some stuff still look back get sad
Maybe my homeboy still be around
Had I not hit the sucka in the mouth that time
I won that fight
I lost that war
I can still see my homie walkin' out that door
Who'da thought I'd never see Philant no more?
Got enough dead homies I don't want no more
Cost a sucka his job Cost me more
Should walked of and take that loss for sure
Now think before I risk my life
Take them chances to get my stripe
Somebody put his hands on me alright
Otherwise stand there talk stuff all night
'Cos I hit you, you sue me,
I shoot you, get locked up, who me?
No more stress, now I'm straight,
now I get it, now I take
Time to think, before I make mistakes
just for my family's sake
That part of me left yesterday
The heart of me is strong today
No regrets I'm blessed to say
The old me dead and gone away

I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone

I turn my head to the East
I don't see nobody by my side
I turn my head to the West
Still nobody in sight
So I turn my head to the North
Swallow that pill that they call pride
That old me is dead and gone
But that new me will be alright

I turn my head to the East
I don't see nobody by my side
I turn my head to the West
Still nobody in sight
So I turn my head to the North
Swallow that pill that they call pride
That old me is dead and gone
But that new me will be alright

I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone, dead...

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 10.12.2011
23:26
TaXalia (Macedonia): Σεληνιακή Έκλειψη, τώρα... όπου ΔΕΝ βρέχει!
» Carpediem Ioanna

TaXalia (Macedonia): Σεληνιακή Έκλειψη, τώρα... όπου ΔΕΝ βρέχει!: Αν κοιτάξετε τώρα τον ουρανό (αν είναι καθαρός φυσικά) θα δείτε την Σελήνη καλυμμένη με το πέπλο της γήινης παρασκιάς που θα χρωματίζει...

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 15.07.2009
01:02
Γράμμα χρήστη
» Carpediem Ioanna

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
Γράμμα χρήστη-εγκληματία

μέσα από τα εξοντωτήρια του

ελληνο-τουρκικού κράτους.

Πότε θα χορτάσουν οι μεγαλοδικηγόροι λεφτά και θα θυμηθούν οτι εκτός από μεταβιβάσεις εγγράφων και υποτακτικοί του κάθε εισαγγελίσκου είναι πάνω από όλα υπηρέτες του δικαίου;

Πότε θα απαιτήσουν τέλος πάντων να εφαρμοστεί, έστω, ο υπάρχοντας νόμος και να μη συμφωνούν να είναι πρώτη επιλογή η προφυλάκιση για τους χρήστες ουσιών, για τους εξαρτημένους, για τους άρρωστους ανθρώπους;

Όλα τα μεγάλα “ονόματα”, τεράστιες περιουσίες έχουν δημιουργήσει πάνω στα πονεμένα μας κορμιά κι ούτε καν οι νεότεροι, δεν σκέφτονται τίποτα άλλο, παρά να πάρουν σειρά στο φαγοπότι του πόνου. Ποιό δίκιο εξηπηρετεί η αθρώα προφυλάκιση των εξαρτημένων ανθρώπων, εκτός από την οικονομική ευμάρεια των επιχειρήσεων-φυλακών σας; Ποιός Θεός συγχωρεί την φυσική και ηθική εξόντωση ενός ήδη αρρώστου ανθρώπου και της οικογένειάς του; Ποιός σας δίνει το δικαίωμα να τιμωρείτε μέχρις εξόντωσης κάποιον που ήδη το κάνει μόνος του στον εαυτό του; Εκπροσωπεί κανείς από σας, καμιά φυσική και Θεική εξουσία για να τιμωρείτε το τι καλό ή κακό κάνει κάποιος στον ίδιο του τον εαυτό; Δεν σας περνάει ποτέ από το μυαλό οτι το άδικο που συνεχίζετε να υπηρετείτε θα γυρίσει πάνω σας;

Γιατί δεν προφυλακίζετε για να δικάσετε και τους κάθε είδους καρκινοπαθείς που προμηθεύονται διάφορα παράνομα σκευάσματα που πουλάνε οι κατά καιρούς έμποροι ελπίδων;

Πότε θα καταλάβουν επιτέλους οι εισαγγελείς οτι δεν είναι υπάλληλοι της ασφάλειας και πότε θα σταματήσουν να είναι εχθρικοί, απορριπτικοί και κωφοί μπροστά σε κάθε διαλυμμένο άνθρωπο που βρίσκεται μπροστά τους και χωρίς δεύτερη σκέψη να διατάσσουν τη φυσική και ηθική εξόντωση και του ίδιου και ολόκληρου κύκλου οικογενειών μαζί του;

Είναι αυτοί που δημιουργούν την απελπισία, την απόγνωση και σαν αποτέλεσμα την οργή και τη βία, που θα γυρίσει πάνω τους, να είναι σίγουροι, αν δεν αποφασίσουν ΤΩΡΑ να αλλάξουν πορεία και ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.

Οι εθισμένοι άνθρωποι δεν είναι ούτε εγκληματίες ούτε παραβατικοί εξ’ ορισμού. Αυτοί που τους έχουν στα σπίτια τους το ξέρουν πολύ καλά. Πονάνε και πρέπει να βρούν το φάρμακό που θα απαλύνει τον πόνο τους- όπως θα κάνατε όλοι άν πονούσατε. Σταματήστε να τροφοδοτείτε τις φυλακές σας και το σύστημα σας με τον ανθρώπινο πόνο. Σταματήστε να εξοντώνετε την ελληνική οικογένεια. Υπερβείτε τον εαυτό σας και βρείτε το κουράγιο και τον αντρισμό να κρατάτε το λόγο που δίνετε και να ασχοληθείτε με το πραγματικό έγκλημα, που σας διαφεύγει συνεχώς, και δεν αφήνετε περιθώρια, ούτε να σας το υποδείξουν αυτοί που είναι διατεθειμμένοι να το κάνουν και ξέρουν.

Κανέναν δεν μπορείτε να προστατέψετε πέρα από τη θεσούλα σας, αλλά αυτή η θεσούλα έχει άλλο νόημα απ΄το να σας συντηρεί, κι αφού της έχετε αφαιρέσει, κάθε νόμιμο περιεχόμενο, σα χάρτινος πύργος μέσα σε μια νύχτα θα καταρρέυσει κι ο πόνος που προκαλέσατε άδικα των αδίκων, θα γυρίσει πάνω σας εκατονταπλάσιος.

Εικοσιπέντε χρόνια τώρα οι μυλόπετρες του τυπολατρικού και κενού περιεχομένου συστήματος σας, συνθλίβουν κορμιά και ψυχές ελληνόπουλων κι εσείς φοβάστε μόνον όταν βλέπετε μπροστά σας κάνες. Αίμα στάζει η καλοπέραση και οι θεσούλες σας... Κι όσο και αν έχετε πετύχει να κάνετε φοβική την κοινωνία σας, οι οικογένειες που έχουν εξοντωθεί απ’τις αποφάσεις σας ξέρουν πολύ καλά, ποιός είναι ο επικύνδυνος και την τιμωρία που θα έρθει από την οργή του κόσμου, δεν θα προλάβετε να την δείτε να έρχεται...

Που είναι οι πατέρες του έθνους; Που είναι οι νομοθέτες; Που είναι οι σοφοί και οι επιστήμονες; Μόνο στις κατ’ ιδιαν συζητήσεις ξέρουν να συμφωνούν οτι είναι αδικία αυτό που συνεχίζει να γίνεται; Που είναι οι υποσχέσεις που δίνετε όταν αντιμετωπίζετε το αδιέξοδο; Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος με γενναία καρδιά να διδάξει μιας δια παντώς, ήθος και δικαιοσύνη; Δεν υπάρχει ούτε ένας άντρας ανάμεσά σας που να ξέρει να τιμάει το λόγο του;

Όλοι μόνο την τσεπούλα, την μακροημέρευση και την ματαιοδοξία σας φροντίζετε; Mεσ’ την απάτη και τη λοπωδυσία, βρώμικοι μέχρι το κόκκαλο, κι’ αφού όλα είναι στα χέρια σας, διαπλεκόμενα και αλληλοεξηπηρετούμενα, νομίζετε οτι μπορείτε ακόμα να κοροϊδεύετε για πολύ τον κοσμάκη, όπως μας ονομάζετε; Όχι! Τα όρια μας δοκιμάζετε και η πίστωση χρόνου σας, τελειώνει γρήγορα, ξυπνήστε!

Έφτασαν οι γειτωνικές χώρες να αναπτυχθούν περισσότερο απ’την Ελλάδα μέσα στα δέκα τελεύταια χρόνια, γιατί ξέρουν να αγαλιάσουν τα παιδιά τους και να μαζεύουν οτι τους στέλνουν. Ενώ η Ελλάδα το μόνο που ξέρει είναι να τρώει τα παιδιά της, να τα φυλακίζει και να τα καταδικάζει στο πυρ το εξώτερον, ούτε καν να τα ακούει, μόνο να τα εξοντώνει- κι αυτά και τις οικογένειες τους- μέχρι και να τα σκοτώνει επι τόπου! Έλεος πια! Έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι!

Δεν χορτάσατε ακόμα αίμα, εκδίκηση, τιμωρία; Βγάλτε τώρα όλους τους άρρωστους άνθρωπους από τις φυλακές! Ο άρρωστος άνθρωπος δεν χρειάζεται τιμωρία, ούτε σοφρωνισμό- αν υποθέσουμε οτι επιδιώκει κάτι τέτοιο το σύστημα σας- όχι, είναι καθαρά τιμωρητικό, εκδικητικό, μεσαιωνικό.

Και μην αναλώνεστε σε δήθεν συζητήσεις- ποιό είναι το πολύ και ποιό είναι το λίγο- ο νόμος δεν είναι μεζούρα- δεν είναι υποδεκατόμετρο. Ο νόμος είναι ένα γενικό πλαίσιο και στον καθένα αποδίδεται αυτό που του αναλογεί και έχει ανάγκη.

Πώς να σας δει η Ευρώπη σαν ισότιμους; Αφου ξέρουν οτι όλα σας τα συστήματα είναι μόλις ένα βήμα μπροστά απ’το express του μεσονυκτίου. Αφου ξέρουν οτι δεν σέβεστε τους πολίτες της χώρας σας. Και ο σεβασμός είναι πάντα και μόνο αμοιβαίος- δεν νοείται μονοσήμαντα.

Και να είστε σίγουροι οτι και αυτό το κείμενο και άλλες καταγγελιές για την κατάσταση των συστημάτων σας, των άκρως κατασταλτικών και απάνθρωπων,της βρωμιάς που επικρατεί εκεί που στοιβάζετε ανθρώπινες υπάρξεις σα ζώα, θα βρουν το δρόμο τους στις κατάλληλες επιτροπές του Ευρωπαικού κοινοβουλίου και όπου αλλού χρειάζεται.

Μπορείτε να χτίσετε όσες φυλακές θέλετε, αλλά όσο θα συνεχίζετε να τις γεμίζετε με τα άρρωστα παιδιά σας, όχι μόνο δεν αποτρέπετε κανένα κακό, αλλά αντίθετα το διευρύνετε- εκτός αν στην ουσία αυτό θέλετε- να δημιουργήσετε εγκληματίες από τους άρρωστους ανθρώπους.

Ίσως να βαυκαλίζεστε οτι η περισσότερη καταστολή θα σας σώσει. Γελιέστε πλάνην οικτρά! Η περισσότερη καταστολή το μόνο που θα καταφέρει, θα είναι να αναγκάσει αυτούς που στήνετε απέναντι να οργανωθούν επιτέλους κι αυτοί για αυτοάμυνα. Μακάρι όλοι οι χρήστες μέσα στις φυλακές σας να είχαν την οικονιμική δυνατότητα να καλέσουν ευρωπαίους δικηγόρους να τους υποστηρίξουν, κι όχι αυτούς τους εισαγγελικούς εγκάθετους που θέλουν να λέγονται συνήγοροι εδώ πέρα. Και θα βλέπατε τότε τι εστί συνήγορος κι αν θα έμενε χρήστης για χρήστης εντός των μεσαιωνικών σας εξοντοτηρίων που ονομάζετε φυλακές.

Αλλά όλα τα έχετε ραμμένα στα μέτρα σας και οι χρήστες δεν είναι Χριστοφοράκοι για να μπορέσουν να παζαρέψουν την ελευθερία τους.

Τους ρίχνετε στο μπουντρούμι και είμαστε ήσυχοι- συγχαρητήρια! Καταστείλατε το έγκλημα; Και ρωτάτε γιατί βρίσκεται σε κρίση το σύστημα σας; Απ’ όλες τις πλευρές;

Γιατί είστε δειλοί, ψεύτες και υποκριτές κι έχουν πέσει οι μάσκες σας και η πίστωση χρόνου σας τελειώνει γρήγορα!

Πάρτε τώρα αποφάσεις!

Βγάλτε τα άρρωστα παιδιά του κόσμου απ’ τις φυλακές σας!

Μη κλείνετε τα μάτια και τα αυτιά γιατί θα σας αναγκάσει η ζωή να τα ανοίξετε! Και τότε θα πληρώσουν πάλι οι αθώοι κι εσείς θα καταλάβετε τι σημαίνει πόνος! Αγκαλιάστε τώρα την Ελληνική οικογένεια με τόλμη, συμπόνια και ανοιχτό μυαλό!

Εμείς εδώ μέσα μπορεί να μη βλέπουμε ποτέ το φεγγάρι, αλλά κι εσείς δεν θα ησυχάσετε στις περιφραγμένες παραλίες σας! Αποφασίστε! Υπάρχει και Θεός και βλέπει!

Δικαιοσύνη επιτέλους!

Ιωάννα Βράκα

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 18.06.2009
21:14
χωρίς μιλιά..σκύβω το κεφάλι..Πιλάβιος επίοιησε..
» Carpediem Ioanna

The Revolt of the Greek Jews from MovieTeller on Vimeo.

A documentary from the book by Photini Tomai (Constantopoulou)
"Greeks in Auschwitz-Birkenau"

Directed by: Constantin Pilavios
Written by: Nikos Pilavios
Music by: Marietta Fafouti

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 03.06.2009
16:42
το κούρσεμα της Πόλης..πάρθεν η Πόλις..
» Carpediem Ioanna

Το Κούρσεμα της Πόλης 2/5
ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΤΟ ΠΑΡΣΙΜΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ 1453
Ψάλλει ο π. Καβαρνός Νικόδημος Kabarnos
Ι.Ν. Μεταμορφώσεως Μοσχάτου Αρχιεπισκοπή Αθηνών
Παρακολουθήστε την πρώτη συναυλία στην Αγια Σοφία Κωνσταντινουπόλεως hagia Sophia [www.youtube.com]
το url αυτό δεν με βγάζει εμένα πουθενά..δεν ξέρω γιατί..πάντως πολύ θα ήθελα να δω στην Αγιά Σοφιά κάτι τέτοιο..τέλος πάντων..δεν ξέρω γιατί εμένα με πονάν αυτά τα πράγματα αλλά αυτό συμβαίνει. υποθέτω ότι, όπως έλεγε κι ο Καζαντζάκης, μέσα μας υπάρχουν πρόγονοι που μιλάν με το στόμα μας και κουβαλάμε όλες τις μνήμες..του Γένους.ναι ναι του Γένους..μπορεί να είναι φορτισμένες μυστήρια ορισμένες λέξεις και έννοιες, αλλά , αν αφαιρέσουμε αυτή τη φόρτιση, είναι και όμορφες λέξεις και μεγάλες έννοιες..κι απ'την άλλη, δεν καταλαβαίνω γιατί οι τούρκοι θα πρέπει να αναβιώνουν με κάθε λαμπρότητα την βαρβαρότητά τους κάθε χρόνο, κάθε χρόνο, και μείς θα πρέπει να σφυράμε αδιάφορα? δήθεν? παραδεχτείτε μου εσείς ότι δεν σας πείραξαν έστω και λίγο οι εικόνες που είδατε, τους 'γενίτσαρους' να γιορτάζουν την άλωση της Πόλης, κι εγώ θα συνεχίσω να σφυρίζω αδιάφορα..δήθεν..γιατί στην αλήθεια, πολύ με πονάν και οι εικόνες και οι..μνήμες..εξάλλου, θέλετε να το δούμε και πιό..αμερικάνικα? πιό..ευρωπαικά..άν γίνεται κάτι τέτοιο βέβαια σ'αυτή την περίπτωση..εμένα η γιαγιά μου, μ'αυτό το 'παραμύθι' παρακάτω, με νανούριζε τα μεσημέρια που μ'έβαζε με το ζόρι για ύπνο..και για να της κάνω το χατήρι αλλά για ν'ακούσω ακόμα μιά φορά, αυτό το παραμύθι, μαζευόμουνα απ'τις αυλές που παίζαμε τότε..αυλές με ήλιο και γέλιο παιδιών..η μία δίπλα στην άλλη..χωρισμένες με μαντρούλες ή μάντρες που ανεβαίναμε και κατακτούσαμε..τους Τούρκους ..όταν παίζαμε..

Η τελική επίθεση
Στις 28 Μαΐου, συντελέστηκε μεγάλη ακολουθία στην Αγία Σοφία, η τελευταία χριστιανική ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στην περίφημη εκκλησία της πόλης, την οποία παρακολούθησε πλήθος αξιωματούχων και πιστών. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' σε λόγο προς τον λαό του, όπως τον διασώζει ο Γ. Φραντζής, τον προέτρεψε να αντισταθεί γενναία, λέγοντας ότι οι Τούρκοι «υποστηρίζονται από όπλα, ιππικό, πυροβολικό και την αριθμητική τους υπεροχή, εμείς όμως στηριζόμεθα πρώτα στον Θεό και Σωτήρα μας και κατόπιν στα χέρια μας και στην δύναμή μας που μας έχει χαρίσει ο ίδιος ο Θεός». Ο Κωνσταντίνος ολοκλήρωσε την ομιλία του ως εξής: «Γνωρίσατε λοιπόν τούτο: Εάν ειλικρινά υπακούσετε ό,τι σας διέταξα, ελπίζω ότι, με τη βοήθεια του Θεού, θα αποφύγουμε τη δίκαιη τιμωρία Του, που κρέμεται επάνω μας».
Την Τρίτη το βράδυ, 29 Μαΐου, μεταξύ 01.00 και 02.00, εκδηλώθηκε γενική τουρκική επίθεση. Μόλις δόθηκε το σύνθημα η πόλη υπέστη συνδυασμένη επίθεση από τρεις πλευρές συγχρόνως. Οι Βυζαντινοί κατάφεραν να αποκόψουν τις υπόγειες σήραγγες απ' όπου οι Τούρκοι προσπάθησαν να περάσουν κάτω από τα τείχη. Παρόλο που στις επιθέσεις ήταν περισσότεροι αριθμητικά, οι Βυζαντινοί τους απώθησαν αρκετές φορές προκαλώντας τους τρομερές απώλειες. Οι δύο πρώτες επιθέσεις αποκρούστηκαν. Όμως ο Μωάμεθ Β' οργάνωσε πολύ προσεκτικά την τρίτη και τελευταία επίθεση. Με ιδιαίτερη επιμονή οι Τούρκοι επιτέθηκαν κατά του μέρους των τειχών το οποίο ήταν κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού (Πέμπτον), όπου πολεμούσε και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας. Ένας από τους κύριους υπερασπιστές της πόλης, ο Γενουάτης Ιουστινιάνη, τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Αυτή η απώλεια υπήρξε ανεπανόρθωτη για τους Βυζαντινούς. Στα τείχη δημιουργούνταν συνεχώς ρήγματα και ο Αυτοκράτορας, πολεμώντας ως απλός στρατιώτης, έπεσε στην μάχη. Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για τον θάνατο του και για τον λόγο αυτό ο θάνατός του έγινε γρήγορα θέμα ενός θρύλου που έχει συσκοτίσει την ιστορική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να σπάσουν τη γραμμή άμυνας των τειχών παρά μόνο όταν από εσωτερική προδοσία μπήκαν από την Κερκόπορτα και περικύκλωσαν τους αμυνόμενους

Τα στοιχεία και το βίντεο τα πήρα απ'το ytube και τον χρήστη byzmusic.

Blogged with the Flock Browser

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 29.05.2009
00:23
Sony Addicted..
» Carpediem Ioanna

Sony Addicted..
Originally uploaded by SHINE (Coming Soon)

δεν το πιστεύω αυτό που βλέπω..μόνο αυτό δεν περίμενα να δω σαν διαφήμιση? σαν ..δεν ξέρω..δεν κατάλαβα και καλά τι έρχεται σύντομα..διαγωνισμός είναι? κάτι τέλος πάντων..πάντως είναι σκληρό ροκ, που λέμε, πετυχαίνει τον στόχο του όποιος κι αν είναι αυτός..είναι καταπληκτική φωτογραφία, κάπου όμως μέσα μου αισθάνομαι να έχω μιά αντίρρηση, δεν μπορώ να εντοπίσω που ακριβώς και γιατί..ίσως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω λίγη βοήθεια απ'τους φίλους μου..with a little help from my friends που έλεγε κι ο παλιός μου φίλος Peter Frampton, δεν ήταν?..κι αυτό για να συνδέσω κάποιες άλλες εποχές..και ότι κάποιοι άνθρωποι πέρασαν μέσα από φωτιά και σίδερο με κάτι τέτοια..χρόνια ολόκληρα..γενιές ολόκληρες..και πολλοί χαθήκαν..και χάνονται ακόμα..τέλος πάντων..τώρα, όλα στον βωμό της εμπορικότητας..ας είναι..

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 21.05.2009
01:23
καταγγελία-μιά μέρα στις φυλακές ελαιώνα θήβας
» Carpediem Ioanna

18/5/2009

Σημερα ταξιδεψαμε ως τις φυλακες Ελεωνα να επισκεφτουμε τη Χριστινα.Δυστυχως,δεν μας επετρεψαν να ΄ρθουμε σε επαφη μαζι της ,λεγοντας μας οτι οι αιτησεις επισκεπτηριου που εκανε η Χριστινα με τα ονοματα μας ειχαν διαδοχικα απορριφθει απο το συμβουλιο της φυλακης,χωρις να μας αιτιολογησουν το γιατι.Δεχτηκαν μονο να της παραδωσουμε ρουχα ,απορριπτοντας παπουτσια και καλλυντικα ,ακομα κ καλτσες!!!Ως δικαιολογια για την απορριψη των παπουτσιων ακουσαμε οτι μεσα στην αεροσολα και στα τακουνια μπορουσαν να μεταφερθουν ναρκωτικες ουσιες.Η φαιδροτητα τους συνεχιστηκε οταν μας επεσημαναν οτι τα ρουχα-φρεσκοπλυμενα και φρεσκοσιδερωμενα-ειχαν ποτιστει με κοκαινη και ηρωινη σε ποσοστο 3,84 %(!!!).Φυσικα ποτε δεν καταλαβαμε και ουτε εξηγησαν γιατι απερριψαν ενα ζευγαρι σοσονια!Οταν,σε συννενοηση με τη δικηγορο της Χριστινας και την ΜΚΟ ''Ελληνικη Δραση για τα Ανθρωπινα Δικαιωματα'' πηγαμε να αιτηθουμε γραπτως δικαιωμα επισκεπτηριου μας απαντησαν οτι δεν επιτρεπεται κατι που φυσικα ειναι παρατυπο.Παραλληλα ,η ''Ελληνικη Δραση για τα Ανθρωπινα Δικαιωματα'' σε επικοινωνια με το Α.Τ Θηβας ωστε να μας επιτραπει η εισοδος με τη δικη τους συνοδεια,απαντησαν οτι δεν μπορουσαν να στειλουν περιπολικο παρα 2 ωρες αργοτερα,εξαιτιας μιας μεταγωγης.

Σημειωνουμε ,για να γινει αντιληπτη η ''συνειδητοτητα'' των ανθρωποφυλακων,το εξης περιστατικο:Μια μητερα μιας νεαρης κοπελας βγηκε κλαιγοντας απο τους θαλαμους ζητωντας την ελαχιστη συμπαρασταση :να προσεχουν λιγακι την κορη της τωρα που εκεινη θα φευγε ,γιατι δεν ηταν σε καλη ψυχολογικη κατασταση και της ελεγε οτι θα αυτοκτονησει.Η αρχικη απαντηση απο ενα γυναικακι των φυλακων ηταν οτι δεν ειχε καμια σχεση μ αυτο το ποστο και επρεπε να φωναξει την υπευθυνη,την ωρα που η γυναικα σπαραζε στο κλαμα.Οταν δε,ηρθε η ''υπευθυνη'',ηταν τετοια η σταση ''τρυφεροτητας'' της απεναντι στη μητερα,που την εκανε να οπισθοχωρησει αρκετα βηματα,φοβισμενη.Οταν ,τελος,η μητερα βγηκε στην εξοδο και απευθυνθηκε στην αντιστοιχη φυλακα,εκεινη της απαντησε ''ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΚΙΕΣ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ''!!!!

Αυριο θα προχωρησουμε σε εγγραφη καταγγελια προς τη διευθυνση της φυλακης και το Συνηγορο του Πολιτη και σε εκ νεου αιτηση δικαιωματος επισκεπτηριου.
από ένα φίλο, στο live.spaces.com
Blogged with the Flock Browser

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 20.05.2009
13:43
jesus christ superstar!
» Carpediem Ioanna

λοιπόν, ακόμα ένας λόγος που μ'έκανε να αγαπήσω το διαδίκτυο είναι και το ότι μπορώ να έρχομαι σε οπτική επαφή ξανά με τη ζωή μου ολόκληρη, με ό,τι με κινητοποίησε, με ό,τι με μάγεψε, με ό,τι μού'λειψε..με ό,τι ίσως είχα ξεχάσει για μεγάλο διάστημα..και τώρα μπορώ να το ανασύρω με τις άκρες των δακτύλων μου, ανά πάσα στιγμή..κι έτσι, λόγω και των ατέλειωτων συζητήσεων στην τηλεόραση για την eurovision, και τον sir Arthur Lloyd Weber, of course, γύρισα στο ytube σήμερα να δώ ξανά, μετά από χρόνια, μιά απ'τις δημιουργίες του. Το 'Jesus Christ Superstar'. Τι δημιουργία! καθώς το ακούω, μπορώ να νιώσω ξανά όλα αυτά που αισθανόμουνα όταν το έβλεπα πρώτη φορά, μικρό κοριτσάκι, σε μιά επαρχία στην άκρη του κόσμου, πολύ μακρυά από όπου σημαντικά πράγματα συνέβαιναν, αλλά με όλη τη δίψα και την πείνα να βρεθώ εκεί, χωρίς να ξέρω που ακριβώς, η χώρα μου μέσα σε μαύρη δικτατορία, καμμιά πληροφόρηση δεν είχα, δεν είχαμε, καμμιά επαφή με τα ρεύματα και τους ανέμους του κόσμου, κάποια έμφυτη, ως φαίνεται, επαναστατικότητα όμως, ή κάποια έντονη διαίσθηση, έπιανε στον αέρα ότι κάτι άλλο γίνεται..κι ένιωθα την ανυπομονησία να με κατακλύζει, τόσο δυνατά, σα να τη νιώθω σα γεύση στο στόμα ακόμα..τέλος πάντων, όλα αυτά είναι ιστορία πιά..και μιά ιστορία με όχι ευτυχές τέλος..τότε όμως..όλα ήταν μπροστά..και το jesus christ superstar ήταν για μένα η απαρχή της δήλωσης της διαφορετικότητάς μου, της γενιάς μου όπως έλεγα τότε, με όλη την έπαρση που χαρακτηρίζει πάντα τα νιάτα..αλλά ακόμα και τώρα ..υπάρχει αίσθημα, υπάρχει δύναμη..μιά δημιουργία τόσο δυνατή..σας δίνω το τραγούδι της μαρίας της μαγδαληνής..δύναμη..

και τα λόγια,
από τον χρήστη
RicBNH
16 April 2006

Want to Subscribe?
Sign In or Sign Up now!

From the 1973 original movie production, Yvonne Elliman sings 'I Dont Know How To Love Him' Note:This scene is shot in low light and candles. It's supposed to be dark. ~Ric~

Lyrics:

...Close your eyes close your eyes
and forget all about us tonight.

MARY MAGDALENE:

I don't know how to love him.
What to do, how to move him.
I've been changed, yes really changed.
In these past few days, when I've seen myself,
I seem like someone else.
I don't know how to take this.
I don't see why he moves me.
He's a man. He's just a man.
And I've had so many men before,
In very many ways,
He's just one more.
Should I bring him down?
Should I scream and shout?
Should I speak of love,
Let my feelings out?
I never thought I'd come to this.
What's it all about?
Don't you think it's rather funny,
I should be in this position.
I'm the one who's always been
So calm, so cool, no lover's fool,
Running every show.
He scares me so.
I never thought I'd come to this.
What's it all about?
Yet, if he said he loved me,
I'd be lost. I'd be frightened.
I couldn't cope, just couldn't cope.
I'd turn my head. I'd back away.
I wouldn't want to know.
He scares me so.
I want him so.
I love him so.

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 19.05.2009
00:53
check this out!!
» Carpediem Ioanna

i give you this address and i wait your reactions..check this page, please:
[now.sprint.com]

you gonna be there, now, NOW..you can send a message to the world..now, a voice tells you "please only take as much now as you need'..'this minute your eyes are senting billions of messages to your brain'..This is Now..'your heart is beating NOW and NOW and NOw'...this is our brave new world..

Blogged with the Flock Browser

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 18.05.2009
00:12
ας ταξιδέψουμε στη μαγεία για λίγο..
» Carpediem Ioanna

γιατί..δεν αντέχω άλλο..όλη αυτή την ασχήμια και την αλητεία που ζούμε καθημερινά..δείτε αυτό το αριστούργημα..και πείτε μου..για την βουλή..για την γιουροβίζιον..τα λαμόγια όλα..δεν αντέχω..

Bharatanatyam performance by Rajashree Warrier alias Rajasree Warrier. She is dancing to the beautiful Javali by Dr. M Balamuralikrishna in the Raga Chenchurutti. An accomplished classical dancer and vocalist, Rajasree Warrier has tastefully choreographed and has rendered vocal to this song. In this Javali, the heroine is inviting her beloved to enjoy each other's company. She goes on explaining her overwhelming love for him and her great desire to be with him. She is unable to fathom the pangs of separation from him, even for a moment. She says, my handsome friend, I cannot have enough of our togetherness. Please come, my darling, please come!

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 17.05.2009
18:53
Σύλληψη έλληνα φωτογράφου στο Λονδίνο
» Carpediem Ioanna

«Αγαπητέ Κύριε Πρέσβη,

Βρέθηκα στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια των Πασχαλινών διακοπών μου με την οικογένεια μου και φίλους μου και σας γράφω να σας καταγγείλω αυτά που μου συνέβησαν με την παράκληση, αφού ελέγξετε τις καταγγελίες μου, να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς τις αρχές της χώρας σας, ώστε και κάθε περαιτέρω ταλαιπωρία μου να σταματήσει, αλλά και να αποκατασταθεί η υπόληψή μου. Κυρίως όμως να διασφαλιστεί ότι στο μέλλον δεν θα επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά που θεωρώ ότι δεν έχουν θέση στη σημερινή εποχή, ιδίως στον χώρο της ΕΕ και μάλιστα σε σχέση με ευρωπαίους πολίτες.

Λέγομαι Περικλής Αντωνίου, είμαι 53 ετών και εκτός από τις άλλες δραστηριότητές μου ασχολούμαι καλλιτεχνικά τα τελευταία 25 χρόνια με τη φωτογραφία.

Την Μεγάλη Πέμπτη 17 Απριλίου 2009, γύρω στις 11.30 π.μ. στη γραμμή Jubillee του μετρό και καθώς πήγαινα στην Modern Tate Gallery για να επισκεφθώ την έκθεση του Ρώσου φωτογράφου και ζωγράφου Ροτσένκο. Κατά τη διαδρομή , συνεπαρμένος από το ενδιαφέρον του θέματος, έβγαζα ορισμένες γενικές φωτογραφίες από το κοινό στο μετρό, όταν μου διαμαρτυρήθηκε μία κυρία επειδή θεώρησε ότι φωτογράφιζα την ανήλικη κόρη της. Αμέσως, όπως παγίως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις και επιτάσσει η διεθνής φωτογραφική πρακτική και ηθική, ζήτησα συγγνώμη, επέδειξα τις γενικές φωτογραφίες που είχα βγάλει και διέγραψα ενώπιόν της, τις φωτογραφίες στις οποίες συμπεριλαμβανόταν η κόρη της. Και ενώ θεωρούσα το επεισόδιο λήξαν, άγνωστός μου επιβάτης με ακολούθησε στην έξοδο του μετρό, και με πρώτη ευκαιρία προσέγγισε διερχόμενους αστυνομικούς, δήλωσε πατέρας της ανήλικης και ζήτησε τη σύλληψή μου.

Από αυτή τη στιγμή άρχισε το μαρτύριό μου: ατιμωτική σύλληψή μου, εγκλεισμός στο κελί του αστυνομικού τμήματος, στέρηση κάθε δικαιώματός μου για επικοινωνία, καμία δυνατότητα επίσκεψης της γυναίκας μου, του δεκατετράχρονο γιού μου ή των φίλων μου, νυχτερινή παραμονή στο αστυνομικό τμήμα σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης τη στιγμή που όλοι ήξεραν ότι δεν είχα καμία δυνατότητα να διαφύγω, αφαίρεση προσωπικών αντικειμένων όπως του ρολογιού μου χειρός, απαγόρευση χρήσης των υποδημάτων μου, κατάσχεση της φωτογραφικής μηχανής. Και όλα αυτά χωρίς να μου έχει απαγγελθεί οποιαδήποτε κατηγορία και χωρίς οι οικείοι μου να έχουν οποιαδήποτε ενημέρωση. Σημειώνω ότι ούτε οι αρμόδιες ελληνικές αρχές στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν την παραμικρή ενημέρωση για το συμβάν και την κράτησή μου, την οποία πληροφορήθηκαν από τους οικείους μου.

Τελικά, μετά από παραμονή μου στο κρατητήριο ολόκληρη την Μεγάλη Πέμπτη, το πρωινό της Μ. Παρασκευής, αφού ολοκληρώθηκε η μακρά, εξακολουθητική και μειωτική ανάκριση, έγινε η προσαγωγή μου, με χειροπέδες στο δικαστήριο, όπου πληροφορήθηκα ότι κατηγορούμαι ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5,1 και 6 ενός νόμου του 1986, με τις πράξεις μου (τράβηξα φωτογραφίες !!!), «πιθανόν να προκαλούσα αίσθημα φόβου ή άγχος στους γύρω». Φυσικά δήλωσα αθώος και αποφασίσθηκε η αναβολή της δίκης για τις 18 Μαΐου 2009, στην οποία υποχρεούμαι να παραστώ, διότι, όπως μου τονίστηκε, διαφορετικά θα κριθώ ένοχος και θα καταδικασθώ ερήμην μου.

Αποτέλεσμα : Καταστράφηκαν οι διακοπές οι δικές μου, της γυναίκας μου, του παιδιού μου και των φίλων μας. Ψυχική διαταραχή, όχι μόνο δική μου, αλλά της συζύγου και ιδίως του ανήλικου γιού μου. Οικονομική ζημία. Έξοδα. Υποχρέωσή μου να ξαναπάω στο Λονδίνο, να υποστώ νέα έξοδα εισιτηρίου, διαμονής, δικηγόρου. Υποχρέωση επίσης να πείσω να υποβληθούν σε αντίστοιχα έξοδα και να υποστούν αντίστοιχη ταλαιπωρία μάρτυρες υπεράσπισης, που μου υποδείχθηκε ότι θα είναι χρήσιμο να καταθέσουν, προκειμένου να μη καταδικασθώ. Πέραν τούτου η συνεχιζόμενη κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής μου στερεί το κύριο μέσο για να εξασκήσω την τέχνη μου. Τέλος, θα πρέπει να διακόψω τις λοιπές επαγγελματικές μου δραστηριότητες την περίοδο 15 έως 19 Μαίου.

Κυρίως όμως, από την όλη δυσάρεστη εξέλιξη διατηρώ ένα έντονο αίσθημα εξευτελισμού της προσωπικότητάς μου, ενώ, τόσο εγώ, όσο και η οικογένειά μας διακατεχόμεθα από έντονο αίσθημα ανασφάλειας και φόβου ότι δε θα ξεμπλέξω εύκολα με μια γραφειοκρατία που δίνει συνέχεια σε μια κυριολεκτικά αστήρικτη υπόθεση. Φοβούμαι ότι έχω εμπλακεί σε υπόθεση που αντιπαραβάλλει έναν απλό πολίτη, που κατηγορείται για την επίδειξη καλλιτεχνικής ευαισθησίας με ένα τεράστιο κρατικό μηχανισμό που, στα πρότυπα μυθιστορήματος του Κάφκα μεταχειρίζεται κάθε μέσο για να στοιχειοθετήσει μια αστεία κατηγορία Και όλα αυτά για μια απλή φωτογράφηση δημόσιου χώρου και όταν από τη πρώτη στιγμή δήλωσα στην Αστυνομία και σε αυτούς που με ανέκριναν, ότι δεν ήταν στις προθέσεις μου να κάνω κακό σε κανένα, δεν έβλαψα κανένα με τις πράξεις μου, οι φωτογραφίες που έβγαλα δεν έθιγαν με κανένα τρόπο κανένα και ότι δεν θα τις χρησιμοποιούσα για εμπορικό σκοπό.

Θεωρώ ότι εκτός από τις καταστραμμένες μου διακοπές, τα έξοδα τα οποία υπέστην και θα υποστώ, την ψυχική μου οδύνη και ταλαιπωρία και την ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία των συγγενών μου και φίλων που με συνόδευαν, εκείνο που με έχει ενοχλήσει περισσότερο είναι η προσπάθεια της αστυνομίας να με εξευτελίσει. Ο εγκλεισμός μου στο απομονωμένο κελί του αστυνομικού τμήματος, η αφαίρεση του ρολογιού μου ώστε να μην έχω αίσθηση του χρόνου, οι χειροπέδες, το γεγονός ότι δεν επετράπη στη γυναίκα μου, στο παιδί μου και στους φίλους μου να με επισκεφθούν, η αφαίρεση τμήματος του ρουχισμού μου, ο εξαναγκασμός να εμφανιστώ στο δικαστήριο με άθλια εμφάνιση (ούτε ζώνη στο παντελόνι μου δεν επέτρεψαν να βάλω, γεγονός που με ανάγκαζε να το κρατάω για να μη πέσει κατά τη διάρκεια της δίκης!), η κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής και η γενικότερη αντιμετώπισή μου ως εγκληματία, δημιουργούν τη χειρότερη ανάμνηση για τη υπόλοιπη ζωή μου.

Αναρωτιέμαι, γιατί διαμαρτυρηθήκατε έντονα στις ελληνικές αρχές και στα μέσα ενημέρωσης, όταν Βρετανοί τουρίστες συνελήφθησαν πριν από χρόνια να φωτογραφίζουν αεροπλάνα ενώ δίπλα τους υπήρχε η διεθνής απαγορευτική πινακίδα; (Ας σημειωθεί, ότι τότε εγώ προσωπικά έπαιρνα τη θέση των Βρετανών πολιτών, διότι έκρινα ότι όντας σε ξένη χώρα δικαιολογούνται να μη γνωρίζουν τις ευαισθησίες μας για τους εθνικούς εναέριους χώρους! Επαναλαμβάνω όμως, φωτογράφιζαν δίπλα στην απαγορευτική πινακίδα και μετά δημοσιοποιούσαν τις φωτογραφίες τους!). Γιατί διαμαρτύρεσθε έντονα όταν συλλαμβάνονται συμπατριώτες σας που, υπό την επήρεια του αλκοόλ, βρίζουν, ασχημονούν και ξυλοκοπούν σε ελληνικά νησιά τους συμπατριώτες μου; Ποια είναι συμπεριφορά της ελληνικής αστυνομίας ; Μήπως τους μαντρώνει σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης και τους εξευτελίζει, όπως έγινε με εμένα προσωπικά στη χώρα σας, επειδή στο δημόσιο χώρο του μετρό τράβαγα φωτογραφίες (!!!);

Είναι αδιανόητο στη χώρα των μεγάλων φωτογράφων Bill Brandt, Marτin Parr, Killip κλπ που μέρος του έργου τους οφείλεται σε φωτογραφίες προσώπων στο δρόμο, να εξευτελίζομαι και να διώκομαι επειδή φωτογράφιζα (!!!) στο μετρό. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη National Portrait Gallery εκτίθενται αυτή τη στιγμή φωτογραφίες ενός άλλου φωτογράφου που απεικονίζουν πρόσωπα στο δρόμο !!!.

Και αυτά σε μία χώρα που θεωρείται αναπτυγμένη, πολιτισμένη, πολυπολιτισμική και αν μη τι άλλο την αγαπάω και την επιλέγω ως προορισμό των ταξιδιών μου.

Επιφυλασσόμενος κάθε περαιτέρω ενέργειάς μου για προάσπιση της υπόληψής μου και των συμφερόντων μου, σας γράφω αυτό το γράμμα, αναμένοντας την παρέμβασή σας προς τις αρχές σας, ώστε η πραγματικά εξωφρενική αυτή υπόθεση που θεωρώ ότι δεν περιποιεί τιμή στη Βρετανική Αστυνομία, να λήξει το ταχύτερο δυνατόν και κυρίως, για να μην επαναληφθούν παρόμοια θλιβερά περιστατικά, που τραυματίζουν την εικόνα της χώρας σας ως κράτους δικαίου, που υποτίθεται ότι σέβεται τόσο τα δικαιώματα των πολιτών όσο και την καλλιτεχνική έκφραση.

Από πλευράς μου προτίθεμαι να κοινοποιήσω την επιστολή μου αυτή σε ελληνικά ΜΜΕ, ενώ προτίθεμαι να ενημερώσω σχετικά τον Ευρωπαίο, Έλληνα και Βρετανό Συνήγορο του Πολίτη, καθώς και τις ελληνικές ευρωπαϊκές και διεθνείς ενώσεις καλλιτεχνών φωτογράφων.

Περικλής Αντωνίου

21 Απριλίου 2009»

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 15.05.2009
16:20
ψυχή, ησυχία για να βρεις, πρέπει πολύ να παιδευτείς...
» Carpediem Ioanna

«Τα θαύματα που πίστεψα, τα χρόνια που αχρήστεψα...

Μα εγώ θα 'ρθώ και θα σ(Σ)ε βρω μες στο δικό σ(Σ)ου κόσμο»

Γιά όσους έφαγαν «πακέτα» στις ιδεολογικές, φιλοσοφικές, υπαρξιακές, θεολογικές, ερωτικές αναζητήσεις τους

Ξύπνησε μες στα στήθια μου ένα ζεστό αεράκι
κι είπα να πάρω τα βουνά, μ' έπιασε το μεράκι

Ανέβηκα στον Όλυμπο, και κοίταξα μακριά
της Ήρας τα αρώματα, του Δία τα καμώματα
Όλα στρωμένα στις κορυφές, κρίνα, στολίδια κι ευωδιές

Ψυχή ησυχία για να βρεις, πρέπει πολύ να παιδευτείς
Σα να πληρώνεις τον καιρό με πόνο και με στεναγμό

Χαμήλωσα τα μάτια μου, με πήρε η κατηφόρα
Μες στην Αθήνα βρέθηκα και τη βουή βαρέθηκα
Αμάξια με τυλίξανε και οι καπνοί με πνίξανε

Μα εγώ θα 'ρθώ και θα σε βρω μες στο δικό σου κόσμο
Τα θαύματα που πίστεψα, τα χρόνια που αχρήστεψα
Όλα θ' αλλάξουν ξαφνικά, σαν έργο μες στο σινεμά. " + _numOfComments + ""); --> 0 Δημοσιεύτηκε: 15 Μαΐ 2009
Tags: σωκράτης μάλαμας, μουσικη

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 14.05.2009

00:35

Apocalypto

» Carpediem Ioanna

Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 02.05.2009
23:20
Miro' στην Θεσσαλονίκη!
» Carpediem Ioanna

Θεσσαλονίκη με χρώμα...Miro!
Μετά τον Πάμπλο Πικάσο (“Picasso, Suite 347”), άλλος ένας σπουδαίος Ισπανός ζωγράφος θα φιλοξενηθεί στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο λόγος για τον Χουάν Μιρό, έναν από τους σπουδαιότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα. Γι αυτή τη φιλόδοξη προσπάθεια, το Τελλόγλειο Ίδρυμα συνεργάζεται με την Fundació Pilar i Joan Miró a Mallorca. Η έκθεση που θα ξεκινήσει το Σεπτέμβριο του 2009 και θα διαρκέσει ως και το Φεβρουάριο του 2010, θα περιλαμβάνει 400 τεκμήρια, ανάμεσα στα οποία και η πρώτη ελαιογραφία του Ισπανού καλλιτέχνη (1908), που «ταξιδεύει» για πρώτη φορά εκτός του Ιδρύματος της Mallorca. Ακόμη θα περιλαμβάνει και μια αναπαράσταση του εργαστηρίου του Miro, καθώς και Σχέδια, γκουάς, μελάνια (80), χαρακτικά (66), 22 γλυπτά (δύο εμβληματικά μεγάλα, όπως η Μητρότητα) και πλούσιο αρχειακό υλικό σε σχέδια, ημερολόγια, έγγραφα, φωτογραφίες, έντυπα.
Η έκθεση θα πλαισιωθεί και από παράλληλες εκδηλώσεις σε μουσεία και ιδρύματα, όχι μόνο της Θεσσαλονίκης αλλά και της Αθήνας. Διάφοροι φορείς, μεταξύ των οποίων και ο θεσμός των «Δημητρίων», δέχτηκαν να συμμετέχουν με μικρά αφιερώματα. Όπως μάλιστα επισημαίνει η Γ. Γραμματέας του Τελλογλείου καθ. Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά ««Πρόκειται για μια εξαιρετικά απαιτητική και φιλόδοξη προσπάθεια του πανεπιστημιακού μας Ιδρύματος στη Θεσσαλονίκη που θα πλαισιώνεται για μισό χρόνο περίπου από πολλές παράλληλες εκδηλώσεις μουσικής, θεάτρου, χορού, εκπαιδευτικά προγράμματα, που θα σχετίζονται με την έκθεση του Miro».

Πιο συγκεκριμένα οι φορείς που θα συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια είναι στη Θεσσαλονίκη : Τμήμα Αρχιτεκτόνων. Sert/Miro, Το εργαστήριο στη Mallorca. (Τελλόγλειο Ίδρυμα Σεπτ. 2009-Ιαν. 2010), Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Λιμάνι): 30 χαρακτικά Miro και έργα από 20 σύγχρονους καλλιτέχνες των εργαστηρίων Miro στη Mallorca (Νοέμβριος 2009/Ιανουάριος 2010), Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: Ένα έργο Miro και αναφορά στην έκθεση Τελλογλείου. Έκθεση φωτογραφιών του Miro από τον Catala Roca. (Φθινόπωρο του 2009), Αρχαιολογικό Μουσείο: Ένα έργο Miro και αναφορά στην έκθεση Τελλογλείου. (Φθινόπωρο του 2009) και Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού: Ένα έργο Miro και αναφορά στην έκθεση Τελλογλείου. (Φθινόπωρο του 2009)

Και στην Αθήνα: Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς): Μεγάλη έκθεση Miro της Μαγιόρκα: (Φεβρουάριος 2010-Μάιος 2010) , Ίδρυμα Θερβάντες: 30 χαρακτικά Miro. (Φεβρουάριος 2010-Μάιος 2010), Αεροδρόμιο Βενιζέλος: Φωτογραφίες Miro και Σύγχρονοι καλλιτέχνες Εργαστηρίων Miro (σε εξέλιξη).
----------------------------------------------------------------------------------------------
Το αρθράκι - αυτούσιο - από το ' Wake up and smell the coffee', έγραψε η 'chrysachrysoulaki '..ευχαριστούμε!

Περισσότερα... »
16:56
ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ! ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ 10.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
» Carpediem Ioanna

We endorse the ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙ «ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ» Petition to .

Read the ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙ «ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ» Petition
Ηλιόσποροι-Τοπικές Δραστηριότητες
ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ! ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ 10.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
Τρίτη, 17 Μάρτιος 2009 20:19
Ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο
(για να διαβάσετε ελληνικά και όχι κινέζικα πηγαίντε στην πάνω μπάρα,
διαλέξτε προβολή ή view,
μετά κωδικοποίηση χαρακτήρων ή character encoding και μετά unicode UTF-8)

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ 10.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ.

[www.petitiononline.com]

Η χρήση ουσιών δεν αντιμετωπίζεται με καταστολή, είναι ζήτημα δημόσιας υγείας και όχι δημόσιας τάξης.
Απαγορεύστε τις απαγορεύσεις για τη μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...

ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟ 5ο ΑΝΤΙΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΙΣ 2, 8 & 9 ΜΑΗ 2009

WWW.LEGALISEPROTESTIVAL.BLOGSPOT.COM

XΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

[greeklegalize.topic-zone.com]

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΗΣ ΟΥΣΙΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ Η ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΑΠΟ ΒΕΛΤΙΣΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Αποτελέσματα σχετικού προγράμματος της Γενικής Διεύθυνσης Υγείας και Προστασίας Καταναλωτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου και το Κέντρου Διεπιστημονικής Έρευνας για την Εξάρτηση.

Το πλήρες κείμενο της Έκθεσης, στα ελληνικά διατίθεται ηλεκτρονικά ΕΔΩ

“A Cannabis Reader: Global Issues and Local Experiences”

Το βιβλίο περιέχει εκτεταμένη θεματολογία γύρω από την κάνναβη, θέματα νομοθεσίας ή στρατηγικής, καθώς και ερευνητικά στοιχεία από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Ο πρώτος τόμος επικεντρώνεται στις πολιτικές, νομικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που σχετίζονται με τη κάνναβη και απευθύνεται σε χαράσσοντες πολιτική, νομικούς, κοινωνικούς επιστήμονες και ιστορικούς. Ο δεύτερος τόμος ασχολείται με την πρόληψη και τη θεραπεία και απευθύνεται περισσότερο σε επαγγελματίες του χώρου των ναρκωτικών.

Η έκδοση είναι στα αγγλικά και διατίθεται ΕΔΩ

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 28.04.2009
18:40
http://www.wikihow.com/Make-a-Waterfall-Bong
» Carpediem Ioanna

More DIY videos at 5min.com

if you care and, of course know how, contribute in the better presentation and form of this article, you can go to the above url and do it..

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 27.04.2009
01:04
can or will you answer this please?
» Carpediem Ioanna

Δεν θυμάμαι που ακριβώς το βρήκα αυτό, αλλά αφού κυκλοφορεί έτσι πάει να πει ότι δεν θα παρεξηγηθεί κανείς που το χρησιμοποιώ..για πείτε μου λοιπόν, άν δεν θα είχατε το Φόβο, τι θα σας τραβούσε η Ψυχούλα σας να κάνετε? ειλικρινά..

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 26.04.2009
02:26
η πιό όμορφη καρδιά!!!
» Carpediem Ioanna

Δείτε ή διαβάστε αυτή την ομορφιά..έτσι για να γιάνει η καρδιά μας..χρειάζεται που και που..η ομορφιά..
Most Beautiful Heart

One day a young man was standing in the middle
of the town proclaiming that he had the most
beautiful heart in the whole valley. A large
crowd gathered and they all admired his heart
for it was perfect.
There was not a mark or a flaw in it.
Yes, they all agreed it truly was the most
beautiful heart they had ever seen.
The young man was very proud and boasted
more loudly about his beautiful heart.
Suddenly, an old man appeared at the front of
the crowd and said, "Why your heart is not
nearly as beautiful as mine."

The crowd and the young man looked at the
old man's heart. It was beating strongly,
but full of scars, it had places where pieces
had been removed and other pieces put in, but
they didn't fit quite right and there were
several jagged edges. In fact, in some places
there were deep gouges where whole pieces
were missing.
The people stared -- how can he say his heart
is more beautiful, they thought?
The young man looked at the old man's heart
and saw its state and laughed.

"You must be joking," he said.
"Compare your heart with mine, mine is perfect
and yours is a mess of scars and tears."

"Yes," said the old man, "Yours is perfect
looking but I would never trade with you.
You see, every scar represents a person to
whom I have given my love - I tear out a piece
of my heart and give it to them, and often
they give me a piece of their heart which fits
into the empty place in my heart, but because
the pieces aren't exact, I have some rough edges,
which I cherish, because they remind me of the
love we shared. "Sometimes I have given pieces of my heart
away, and the other person hasn't returned
a piece of his heart to me. These are the
empty gouges -- giving love is taking a chance.

Although these gouges are painful, they stay open,
reminding me of the love I have for these people too,
and I hope someday they may return and fill the
space I have waiting. So now do you see what true beauty is?"
The young man stood silently with tears running
down his cheeks. He walked up to the old man,
reached into his perfect young and beautiful heart,
and ripped a piece out. He offered it to the old
man with trembling hands.
The old man took his offering, placed it in his heart
and then took a piece from his old scarred heart and
placed it in the wound in the young man's heart.
It fit, but not perfectly, as there were some jagged edges.
The young man looked at his heart, not perfect
anymore but more beautiful than ever,
since love from the old man's heart flowed into his.
They embraced and walked away side by side.
~ The End ~

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 24.04.2009
04:57
χαράματα, 5 το πρωί..μπροστά στον κομπιούτερ..
» Carpediem Ioanna

Εχω μιά εφαρμογούλα απ'το γιαχού στην επιφάνεια εργασίας μου, και μιά απ'τις εκφάνσεις της είναι κάτι που το λένε santorini caldera cam και είναι αυτό που λέει ακριβώς..ανοίγω ένα παράθυρο, όποτε θέλω, στην σαντορίνη κι αφήνω το μυαλό μου να περιδιαβεί στην οία, στα φυρά, στην περίσσα, με το μηχανάκι στον παραλιακό από κάτω, αφήνομαι να νιώσω το αεράκι στα μαγουλά μου, να μυρίσω τις μυρουδιές της θάλασσας και του νησιού και έχω πετύχει μερικά απ'τα ηλιοβασιλέματα της σαντορίνης..εκεί μπροστά μου..στον υπολογιστή..είναι ένα παράθυρο εσωτερικής γαλήνης..ισορροπίας.. Τώρα λοιπόν..λίγο πριν κλείσω για το 'βράδυ'..πέντε το πρωί..πάτησα..είναι σκοτάδι..πίσσα..αλλά στο βάθος είναι ένα μικρό μικρό φως..που κινείται αργά..πολύ αργά..ένα πλοίο! ένα καράβι!
πόνεσε η καρδιά μου απ'την επιθυμία που ένιωσα..πόσο θα ήθελα να είμουνα μέσα σ'αυτό το καράβι..χαμένη μέσα στην νύχτα και την ησυχία του αιγαίου..χαμένη μέσ'τον κόσμο..σ'ένα καράβι μέσ'την νύχτα..ένα τόσο δα μικρό σημαδάκι φωτός μέσα στο σκοτάδι..και να πάω..να πάω..να πάω..χωρίς να ελπίζω και χωρίς να φοβάμαι τίποτα..απλά να ακούω τη θάλασα να χτυπάει τα πλαινά του καραβιού..τίποτα άλλο..απεραντοσύνη..

Περισσότερα... »
01:37
κάποιες σκέψεις με αφορμή το πάσχα και καθυστερημένες ευχές..
» Carpediem Ioanna

Χριστέ μου όταν γυρνάει ο τροχός της Ιστορίας και μπλέκεται μ’εκείνον της Μοίρας, μια δύναμη που δεν αναστρέφεται από τίποτα κι από κανένα..ποτέ δεν ξέρουμε τι θα συμβεί μέχρι το τέλος της ζωής μας..δεν ελέγχουμε τίποτα στις μικρές ζωές που μας έχουν εγκλωβίσει και δεχτήκαμε τα τείχη γύρω μας με ανακούφιση και με ένα αίσθημα ναρκισσισμού, που τι καλά τα καταφέραμε κι είμαστε ασφαλείς μέσα στα τείχη μας, και γύρω μας λυσσομανάν αδυσώπητοι ανεύθυνοι γύπες διψασμένοι για χρήμα και δύναμη, τυφλοί μπροστά στην ανθρώπινη ύπαρξη, αφιονισμένοι απ’την ίδια τους την μανία για υπεροχή και επικράτηση. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και ίσως δεν είναι μακρυά η ώρα που θα δούμε τα τραίνα του φασισμού πάλι φορτωμένα με κάποιους καινούργιους καταραμένους και άνθρωποι θα πεθαίνουν αβοήθητοι και άλλοι άνθρωποι δίπλα τους θα σφίγγουν τα δόντια και τον λυγμό στο στήθος γιατί δεν θα μπορούν ούτε το χέρι ν’απλώσουν , αλλά και να τ’απλώσουν δεν θα αλλάξει τίποτα..
Και θα χρειαστεί να περάσουν ξανά οι καταιγίδες του χρόνου , άγριες και θυμωμένες, γιατί πάντα ξεχνάμε, γιατί πάντα επιλέγουμε να μη θυμόμαστε, και θα σαρώνουν, ανεμοστρόβιλοι σκόνης και δεμάτια ξερόχορτα στην έρημο της ψυχής μας, μέχρι να συναντήσουν ένα πρωινό αθώο, μια ανατολή καινούργια και λαμπερή σαν την πρώτη αυγή του χρόνου ξανά και ξανά θα αρχίσει μια νέα πορεία..προς τη φθορά ξανά, αλλά θα είναι νωρίς και στην αρχή είναι θεμιτό και απαραίτητο να μην υπάρχουν μνήμες..
Αλλά οι μνήμες υπάρχουν, ραμμένες στο κύτταρο, ζυμωμένες στο χώμα και κάποτε ξυπνάν..και πληρώνουν..όλα όσα ξεχάστηκαν κι όλα όσα θυμούνται.. αρχίζουν σαν ένα σπίρτο που ανάβει στο σκοτάδι, τσάφ..και γίνονται άγριες πυρκαγιές που κατατρών και εξαγνίζουν μέχρι το κόκκαλο..
Επειδή μας εκπαιδεύουν να ξεχνάμε ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε , επειδή αφηνόμαστε να μας αμβλύνουν την επαφή και τα δεσμά που μας δένουν με τη γη, με τον αέρα, με τις εποχές, με τις νύχτες, με τα όνειρά μας, δεν είμαστε πιά σίγουροι τι είναι αυτό που αισθανόμαστε και αν είναι αλήθεια..νιώθω ότι ζούμε στο τέλος μιάς μεγάλης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας..τόσοι αιώνες τώρα..τόσοι πολλοί που από την προηγούμενη μόνο κάτι ψίθυροι έχουν μείνει..για κάποια χαμένη ατλαντίδα.. για έναν πλανήτη που διεράγη… Πάντα ανώνυμα ανθρώπινα κορμιά, ανθρώπινες ψυχές συνθλίβονταν ανάμεσα στις μυλόπετρες του χρόνου και της ιστορίας, αίμα στάζει η ιστορία της ανθρωπότητας.. Ολους αυτούς τους αιώνες η πάλη είναι η ίδια..η επικράτηση, η εξουσία..η ύλη..να αποκτήσουμε..να κατακτήσουμε..να έχουμε..
Τι καταφέραμε?
Κάθε μέρα, σήμερα, μετά από τόσους αιώνες ‘πολιτισμού’ εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν, ακυρώνοντας καθημερινά με τον θάνατό τους τον δήθεν πολιτισμό της ανθρώπινης φυλής.. πεθαίνουμε είτε από πείνα και δίψα, είτε από αρρώστια..και τα δύο αποδεικνύουν χωρίς καμμία επεξήγηση πόσο λίγα καταφέραμε με τον πολιτισμό μας.. για το πρώτο ιδίως δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο να λεχθεί..δίπλα στους ουρανοξύστες με τα πολυτελή γραφεία, ξενοδοχεία, δίπλα στα φανταχτερά αυτοκίνητα, υπάρχει ένα παιδί που πεθαίνει κάθε λεπτό της μέρας από δίψα και πείνα..
Όσο για την αρρώστια, σε ότι καταφέραμε πραγματικά να θεραπεύσουμε, δημιουργήσαμε δίπλα της μια άλλη δυνατότερη για την οποία δεν έχουμε θεραπεία..με την οποία, εκατομμύρια άνθρωποι, κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης, κάθε λεπτό της μέρας, πεθαίνουν με τσακισμένο απ’τον πόνο πνεύμα..
Πες ότι αύριο τελειώνουν όλα, άξαφνα..απ’το ένα λεπτό στο άλλο..όπως όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει και το ένα λεπτό είναι εδώ και το άλλο, απλά, δεν είναι..πες ότι, όλα τελειώνουν..και αφού περάσει ο πλανήτης τον Χρόνο που θα χρειαστεί για να επουλώσει τις πληγές που του άνοιξε ο Πολιτισμός, όταν κάποια στιγμή ξεκινήσει η επόμενη Περιπέτεια, τι θα είναι αυτό που θα έχει επιβιώσει? Ποια στοιχεία είναι αυτά που θα βρούν οι επόμενοι που θα τους κάνουν να πιστέψουν ότι εδώ υπήρχαν πριν και κάποιοι άλλοι κι ότι πέτυχαν αυτό, άφησαν παρακαταθήκη αυτό, αυτή είναι η Κληρονομιά ενός προηγούμενου, μεγάλου (?) πολιτισμού..τι θα είναι αυτό άραγε?
Το στοιχείο που θα δικαιώσει τον Πόνο, το στοιχείο που θα δικαιώσει το Αίμα όλων των αιώνων, όλων των ανθρώπων και του καθενός μας χωριστά?
Μιάς και είναι γνωστό, μας το είπε κι ο Χριστός, ότι ο ένας και ο κόσμος συνδέονται άρρηκτα. Η ιστορία του κόσμου είναι η ιστορία του καθενός μας και η ιστορία του καθένα μας είναι η ιστορία του κόσμου. Λίγο ως πολύ. Οι αναλογίες και η τήρησή τους ή μη είναι αυτό που κάνει την διαφορά απ’τον έναν στον άλλον.
Αλλοι είναι συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους προς την ιστορία και τους άλλους, άλλοι είναι συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους μόνο προς τον εαυτό τους, άλλοι και με τις δυό, άλλοι με καμμία..
Αυτά τα πράγματα καθορίζουν και την προσωπικότητα και την πορεία μας πάνω στη γη. Αφήνουν ή δεν αφήνουν σημάδι. Ανάλογα με τις επιλογές του καθενός μας. Ο καθείς είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του. Και τις συνέπειες των επιλογών αυτών. Με τις οποίες ζούμε όλοι τις ζωές μας.
Γι’αυτό είπα να πάψω να γκρινιάζω και να κρίνω πιά τους πάντες και τα πάντα, λες και είμαι η τέλεια, με τις σωστές επιλογές και με την άψογη ζωή, λες και μπορώ να δώσω σε κανέναν τα φώτα μου.
Αυτό το γραπτό ξεκίνησε για να ανεβεί και ίσως και να δημοσιευτεί το Πάσχα, μια και τόχω συνήθεια κάθε γιορτές, να γράφω κάτι στον τοπικό τύπο. Φέτος δεν το έκανα. Για τον λόγο που αναφέρω παραπάνω. Γενικά τις γιορτές αισθάνομαι θλιμμένη, όπως και πολλοί άλλοι, και πίσω απ’αυτό κρύβομαι κι εγώ. Αλλά φέτος μια φωνή μέσα μου με κρίνει πολύ αυστηρά..και δεν μπορώ να της ξεφύγω.. Γι’αυτό καλύτερα, να κοιτάξω κι εγώ, όπως όλοι μας, να φτιάξω τη ζωή μου και τον εαυτό μου λίγο όπως ονειρεύτηκα ότι θα είναι και τα δυό, κι ύστερα να βγω να παραστήσω τον διδάσκαλο..Κι απ’ ότι καταλαβαίνω θα χρειαστεί να παλέψω πολύ..ποτέ δεν σταματάει αυτή η πάλη λοιπόν..
Ετσι, σας ζητώ συγγνώμη που δεν σας ευχήθηκα καλό πάσχα μέσα απ’το μπλογκ μας, ελπίζω να περάσατε καλά και ελπίζω να τα βρείτε καλύτερα με τον εαυτό σας και με τους γύρω σας από μένα, και αφού γυρίσετε από τις πασχαλινές σας διακοπές εύχομαι αυτό που θα βρείτε να είναι καλύτερο και να σας γεμίζει πιο πολύ απ’αυτό που αφήσατε..Πάντως, αυτό που πραγματικά θέλω να πω και στον εαυτό μου και σε όλους, είναι αυτή η ευχή, μέσα απ’την καρδιά μου: μακάρι να μπορέσουμε να αγαπήσουμε και μακάρι να μπορέσουμε να κρατήσουμε την αγάπη όταν και όπου την βρούμε..
Με αγάπη..

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 09.04.2009
00:33
Club VAIO | Διασκέδαση | Διαγωνισμοί | Europe's Top Spots
» Carpediem Ioanna

Club VAIO | Διασκέδαση | Διαγωνισμοί | Europe's Top Spots

Blogged with the Flock Browser

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 31.03.2009
01:51
Πρώτη στον κόσμο η Ελλάδα για την Ωρα της Γης!
» Carpediem Ioanna

Ώρα της Γης Πρώτη στον κόσμο η Ελλάδα ! Με την εντυπωσιακή συμμετοχή σας στην Ώρα της Γης, η Ελλάδα κατακτά μια παγκόσμια πρωτιά στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Το δικό σας δυναμικό «παρών» καθώς και περισσότερων από 270 Δήμων και κοινοτήτων μας δίνει την πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με την εντονότερη συμμετοχή στη μεγαλύτερη συμβολική δράση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη που διοργανώθηκε ποτέ. Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμη και τους Αυστραλούς, τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας της Ώρας της Γης, οι οποίοι «βρέθηκαν» στην τρίτη θέση πίσω από τον δεύτερο Καναδά. Η πραγματική δύναμη του μηνύματος της Ώρας της Γης παραμένει η ενεργή συμμετοχή όλων εμάς ξεχωριστά. Όλοι εμείς πρέπει να «αξιοποιήσουμε» τη μεγάλη αυτήν ευκαιρία δηλώνοντας ότι απαιτούνται εδώ και τώρα γενναία μέτρα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής και υιοθετώντας πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας στην καθημερινότητά μας. Περισσότεροι από 18000 Έλληνες έχουμε ήδη δηλώσει ηλεκτρονικά την προσωπική συμμετοχή μας [www.earthhour.org] αποδεικνύοντας ότι όλοι μαζί μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στην πολιτική ηγεσία για να εντείνει τις προσπάθειές της ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Η ελληνική συμβολή στην παγκόσμια εκστρατεία της Ώρας της Γης δεν εξαντλείται στη μαζική μας συμμετοχή. Ελληνικά μνημεία και τοπόσημα παγκόσμιας ακτινοβολίας θα προσθέσουν αίγλη στην διεθνή αυτή πρωτοβουλία. Με τη σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας, όπως ο Παρθενώνας, ο Ιερός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά και το Μνημείο του Φιλοπάππου θα προσδώσουν λάμψη στην Ώρα της Γης με τη συσκότιση τους… Επιπλέον, οι δήμοι της Αρχαίας Ολυμπίας και των Δελφών, με τη συμμετοχή τους, κάνουν ακόμη πιο ισχυρό το μήνυμα προς τους παγκόσμιους ηγέτες για την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων κατά της κλιματικής αλλαγής. Κύρος όμως θα προσθέσουν στην ελληνική Ώρα της Γης και τοπόσημα διεθνούς αναγνωρισιμότητας της σύγχρονης Ελλάδας, με αποκορύφωμα τη μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα πολλαπλών ανοιγμάτων στον κόσμο, τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου. Όλα αυτά στο μεγάλο ραντεβού της 28ης Μαρτίου, 20:30 - 21:30 το βράδυ, στην Ώρα της Γης 2009. Σας ευχαριστούμε και σας συγχαίρουμε! Γιώργος ΒελλίδηςΕπικεφαλής Τμήματος Επικοινωνίας WWF Ελλάς
MessageBlogged with the Flock Browser

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 28.03.2009
22:44
Τελευταίοι Χαιρετισμοί..και μεγάλες ώρες του Ελληνισμού..
» Carpediem Ioanna

Παρασκευή, 27 Μάρτιος 2009 Μακρινή μητέρα, ρόδο μου αμάραντο!!! Δεν ξέρω...αλλά μερικές φορές θαρρώ πως αυτό που με κάνει να αναζητώ το ωραίο είναι κάτι πολύ βαθύτερο... Είναι η ίδια αιτία που με κάνει να στοχάζομαι πάνω στα λόγια ενός ποιητή, που αφήνει την ψυχή του πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί...
Να αναζητώ ... τις ανείδωτες χαρές.....αυτή την μία Αγάπη... μα προ πάντων αυτή την Μακρινή Μητέρα...το Αμάραντο Ρόδο...Τόσο μακρινή... αλλά και τόσο κοντά μας... Η περίοδος αυτή αλλά και η σημερινή μέρα των Χαιρετισμών, μας φέρνει πιο κοντά στην μακρινή μητέρα. Μας φέρνει στην αγκαλιά της...

Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε
αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε
τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου
την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο.

Οδυσσέας Ελύτης
Αναρτήθηκε από Bloger Alexis στις 2:01 μμ

Την ανάρτηση αυτή την πήρα από τον:
[mikhaillchesstal.blogspot.com]

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 27.03.2009
01:40
τι είναι αυτό? what is this?
» Carpediem Ioanna

a short video by C.Pilavios, greek director. No comments by me..i just cry every time i watch this..

What is that? (Τι είναι αυτό;) 2007 from MovieTeller on Vimeo.

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 24.03.2009
12:15
son of Poet Sylvia Plath committed suicide!
» Carpediem Ioanna

Poet Sylvia Plath's son commits suicide in Alaska By HILLEL ITALIE, AP posted: 10 HOURS 34 MINUTES AGO

switchFont(1,"smallText"); -When Nicholas Hughes was in his early 20s, his father, poet Ted Hughes, advised him on the importance of living bravely. "The only calibration that counts is how much heart people invest, how much they ignore their fears of being hurt or caught out or humiliated," Hughes wrote to his son, who committed suicide at 47 last week at his home in Fairbanks, Alaska, 46 years after Nicholas' mother, poet Sylvia Plath, killed herself. "And the only thing people regret is that they didn't live boldly enough, that they didn't invest enough heart, didn't love enough. Nothing else really counts at all." From the time that Plath died, in 1963, Ted Hughes had tried to protect and strengthen their children, Frieda and Nicholas, from their mother's fate and fame. He burned the last volume of his wife's journals, a decision strongly criticized by scholars and fans, and waited years to tell his children the full details of Plath's suicide. And only near the end of his own life, in his "Birthday Letters" poems, did he share his side of modern poetry's most famous and ill-starred couple. "What I've been hiding all my life, from myself and everybody else, is not terrible at all. Though you didn't want to read it," he wrote to Nicholas in 1998, months before Ted Hughes died of cancer. "And the effect on me, Nicky, the sense of gigantic, upheaval transformation in my mind, is quite bewildering. It's as though I have completely new different brains. I can think thoughts I never could think. I have a freedom of imagination I've not felt since 1962. Just to have got rid of all that." "But I tell you all this," Hughes added, "with a hope that it will let you understand a lot of things. ... Don't laugh it off. In 1963 you were hit even harder than me. But you will have to deal with it, just as I have had to." Nicholas Hughes, who was not married and had no children, hanged himself March 16, Alaska State Troopers said. He was a man of science, not letters, the only member of his immediate family not to become a poet. A fisheries biologist, he spent nearly a decade on the faculty of the University of Alaska Fairbanks as a professor of fisheries and ocean sciences. He left in December 2006, according to the university's Web site. Hughes' older sister, poet Frieda Hughes, issued a statement through the Times of London, expressing her "profound sorrow" and saying that he "had been battling depression for some time." "His lifelong fascination with fish and fishing was a strong and shared bond with our father," Frieda Hughes wrote. "He was a loving brother, a loyal friend to those who knew him and, despite the vagaries that life threw at him, he maintained an almost childlike innocence and enthusiasm for the next project or plan." Nicholas Hughes graduated from the University of Oxford in 1984, and received a master's of arts degree from Oxford, in 1990, before emigrating to the United States and getting a doctorate from the University of Alaska. Hughes' family history was an "urban legend" that was passed around from student to student. But it was a subject no one discussed with him, said Kevin Schaberg, a former student in a fish ecology class taught by Hughes. "It was obviously something he did not want to talk about," said Schaberg, who added that he knew Hughes struggled with depression. "I never brought it (his family) up. He never brought it up." Mark Wipfli, an aquatic ecologist at the University of Alaska and a good friend of Hughes, said that Hughes never spoke of his mother to him, but he talked warmly of his father, who sometimes visited Hughes in Alaska. Even though he had left the university, Hughes remained active in research and was a key scientist in an ongoing study of king salmon. "I would really like to see him recognized in his own right, not just as the son of two famous people," Wipfli said. "In his own right, he was an incredibly wonderful person." Hughes not only taught about fish, he also enjoyed fishing and other Alaska pursuits, such as skiing, boating and hunting moose and caribou. What stands out the most for Schaberg, however, is Hughes' vast knowledge of fish, his instant recall of authors, titles and journals on even the most obscure subjects. "Nick was probably one of the smartest guys I've ever met," he said. "When it came to fish, he was a walking bibliography." Hughes was only 9 months old when his parents separated and was still an infant when his mother died in February 1963, gassing herself in a London flat as her children slept. A few months earlier, she had written of Nicholas: "You are the one/Solid the spaces lean on, envious/You are the baby in the barn." Not widely known when she died, Plath became a cult figure through the novel "The Bell Jar," which told of a suicidal young woman, and through the prophetic "Ariel" poems — "I shall never grow old," she wrote — she had been working on near the end of her life. The immediate cause of her breakup with Hughes was his affair with Assia Wevill. Plath's legacy haunted her husband, hounded for years by women who believed he was responsible for her suicide and by a procession of biographers and fans obsessed with the brief, impassioned and tragic marriage between the two poets. Ted Hughes relived the tragedy not only through the constant reminders of Plath, but also through the suicide of Wevill, his second wife, who in March 1969 killed herself and their 4-year-old daughter. — Associated Press writer Rachel D'Oro in Anchorage, Alaska, contributed to this report. — On the Net: [www.sfos.uaf.edu]

Περισσότερα... »
Τρίκαλα - Καλαμπάκα, 22.03.2009
23:12
did you celebrate the spring?
» Carpediem Ioanna

i wish to all a bloomed spring and wish we have as many springs as we need in our lives and may they all lead to a mature and enlightened summer! From all the days that have been established and i generally am against this , as if we couldn't festive all the important things every day in our lives and honor and give attention to, without having to be reminded by a superior authority, anyway, from all these days, the spring day and the poetry day are two days that i liked the idea and honored them the way i could for the moment..my mistake of course, i go against my beliefs, that say to give and take the most out of everything..but but but we put sometimes burdens by ourselves or by some moral principles sometimes.
The spring day gave me a feeling like we go back to some forgotten rituals, that old long gone women should do, when we still had strong relationship with the earth and we were depending on her, and i imagine women with long beautiful white dresses decorated with flowers and on their hair flowers and with big baskets in their hands, singing and praying to mother earth and to the powers of the universe..i wish i could find a song that can give me the same feeling to put it here, but we are so so far away now from this era, where all were smelling fresh and innocent, and night was falling with mingled fear and relief and a kind of wild expectation inside, the promises of the new day or the dangers of the dark ? and you were trying to tell through the whispers of the trees and the noises of nature what each one means and which one is for you..
Anyway, that is almost the taste i had when they told me that this is the spring day..
The real taste was less tasty and more common, like any other day, i just went to a gathering and heard some songs, and talked with some other women..not bad , not bad at all..
I thank life..if i stop and think for one moment that other women , and men, are tortured at the same time, by hunger, by war, by violence, by lack of the essentials..it was a lovely evening..
So i wish us all , all people that we find at last a spring where our souls will be satisfied and well.
But i understand this cannot happen this year, so i wish us all we have a nice spring, inside the limit of the possible.

(photo is mine)

Περισσότερα... »
02:37
For the Poetry's Day - Για την μέρα της Ποίησης.
» Carpediem Ioanna

Enclosure: [download]

Σήμερα, 21 του Μάρτη, ήταν η μέρα αφιερωμένη στην Ποίηση. Εδώ, στην πόλη μου συμετείχα και σε μιά μικρή αλλά πολύ τρυφερή εκδήλωση προς τιμήν της ποίησης λοιπόν, και μου έκανε μεγάλη εντύπωση το μέγεθος της συμμετοχής του κόσμου..Πολλοί άνθρωποι πήραν το βήμα και διάβασαν ένα ποίημα της επιλογής τους. Εχουμε, είναι γεγονός ένα θεματάκι με την ποίηση οι έλληνες, αγαπάμε ποίηση, μέχρι σημείου 'ψώνιου' μερικές φορές. Αλλά καλά κάνουμε, εγώ θα είμουνα η τελευταία που θα απαξίωνα κάτι τέτοιο ακόμα κι αν ήταν ψώνιο. Εκείνο που θα απαξίωνα όμως, και σε σχέση με την ποίηση και σε σχέση με όλες τις εκφάνσεις της ζωής, είναι εκείνο το παραφούσκωμα του παγωνιού, το fatsi mare που λέμε κι εμείς οι βλάχοι..απεχθάνομαι τους υπερφίαλους ανθρώπους, τους δήθεν, κάτι γραβατωμένους δυσκοίλιους τύπους που έχουν 'βαρύνουσα' γνώμη πάνω σ'όλα..το λέω αυτό γιατί και σ'αυτή την εκδήλωση κάποιος βρέθηκε, πάντα κάποιος θα βρίσκεται θα μου πείτε, πως να αποφύγεις την μετριότητα και την ανοησία, να εκφέρει άποψη για τον Ρεμπώ. Κάποιος που αποκαλεί τον εαυτό του ποιητή, 'ποιητή εκ του προχείρου, έχων την μορφήν του χοίρου' που θα έλεγε και ο φίλος μου ο Σουρής. Εγραψε λέει πράγματα σε ηλικία 20 χρονών που άλλοι δεν γράφουν ούτε στα γεράματά τους, λες και η ποίηση έχει να κάνει με την ηλικία, αλλά αμέσως μετά κατάντησε λαθρέμπορος, παρίας, ναρκομανής μέχρι του σημείου να πεθάνει από ναρκωτικά..έ, τέτοια ανάλυση για τον Ρεμπώ δεν μού'λαχε να ξανακούσω..πιό πολύ με πείραξε που κανείς δεν αντέδρασε, ούτε εγώ, παρά καθυστερημένα, και τώρα με τρώει, γι'αυτό γράφω αυτό που γράφω, για να το βγάλω από μέσα μου και να βεβαιωθώ ακόμα μιά φορά για το αναντίρρητο γεγονός , ανέκαθεν η μετριότητα σκότωνε και πάντα θα σκοτώνει την ιδιοφυία..τι να έκανε κι ο Ρεμπώ βρε καημένε, αφού έφτασε εκεί που έφτασε? να βάλει τα καλά του και να περιφέρεται και να καυχιέται περιστοιχιζόμενος από αυλοκόλακες και γλύφτες? αναρωτήθηκες ποτέ πως έφτασε εκεί που έφτασε? τι είδε, τι άκουσε, τι ένιωσε, μέσα από τι πέρασε, πόσο πόνο, πόση απελπισία, πόσο σκοτάδι και πόσο φώς..καίει και το φως..πως μπορεί να ξέρεις τι πόρτες άνοιξε, τι δρόμους βρήκε και πόσο λίγο μπορεί να ενδιαφέρει από κείνο το σημείο και μετά η καλοπέραση και το βόλεμα? ή μάλλον τα υποψιαζόμαστε όλα αυτά γι'αυτό και υποκλινόμαστε, ταπεινά κι ευλαβικά και σεβόμαστε ό, τι επιλογή κι αν έκανε γιατί την κέρδισε και κάτι παραπάνω..χρωστάμε κιόλας, σαν ανθρωπότητα..γι'αυτό, βρε ανθρωπάκο που λέει και ο Ράιχ, αποφασίσαμε ότι τίποτα δεν μπορεί να σε ξεκουνήσει απ'την καθημερινότητά σου αλλά τουλάχιστον μη προσπαθείς να τα κατεβάσεις όλα στο μικρονοικό σου επίπεδο..τέλος..τόβγαλα από μέσα μου και δεν θα ξανα ασχοληθώ..και θα μπορέσω απερίσπαστη να γιορτάσω την μέρα της ποίησης..μιά από τις μέρες που δέχομαι παρόλο που γενικά αντιδράω στην κατοχύρωση αυτών των ημερών, μιά για το ένα μιά για το άλλο, λές και δεν μπορεί η κάθε μέρα να είναι αφιερωμένη ανά πάσα στιγμή σε όλα τα σημαντικά και όμορφα πράγματα που θάπρεπε να γεμίζουμε τις μέρες μας και όχι μόνο όταν κάποιος εκ των άνω μας το καθορίζει..τέλος πάντων, για να δείτε ότι δεν είμαι για όλα αρνητική, σας αφιερώνω την δική μου συμβολή στην μέρα της Ποίησης..

Περισσότερα... »

← Breezer Blog CyberGoulion is back! →

Last Update: 07.02.2012 01:51:09	To TrikalaBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του TrikalaBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

SIMILAR MOVIES
	The Last of the Mohicans (1992) An Occurrence at Owl Creek Bridge (1962) Kings of the Sun (1963) Chac: The Rain God (1975) Atanarjuat the Fast Runner (2001) The New World (2005)
	view all »

Trikala Blogs » Carpediem Ioanna

Feeds

Carpediem Ioanna (27)

Enclosure: [download]